Met wat voor vragen komen mensen bij een psychosociaal hulpverlener, en hoe gaan ze na 3 maanden (6 gesprekken van 1¼uur) weer verder.

Deze situatie is geanonimiseerd.

---

Beginsituatie voor een biografisch traject:
Dick van 43 jaar werkzaam bij een klein IT-bedrijf in Rotterdam heeft steeds minder zin om naar zijn werk te gaan. Toch biedt zijn vak nog veel uitdaging, dus hoe kan dat zo en hoe krijgt hij er weer plezier in. Zijn twee kinderen hebben de lagere school leeftijd en hij geniet ervan met hen en zijn vrouw in het weekend te spelen en op pad te gaan. Hij heeft 3 jaar geleden een herniaoperatie gehad.
Vraag: hoe moet ik nu verder met mijn leven?
Verwezen door huisarts omdat hij opnieuw rugklachten heeft.

De gesprekken:
Dick komt in de gesprekken tot de ontdekking dat hij als kind heel ondernemend en zachtaardig was en met dieren in de weer. Zijn ouders hadden voor hem een mooie carrière uitgestippeld en hij heeft hen niet willen teleurstellen. Doordat ik Dick laat vertellen over zijn  (dag)dromen van vroeger en nu ontdekt hij dat het een heel natuurlijke reactie is om op de helft van je leven een nieuwe balans te zoeken tussen wat bij je past (wat je wilt en kan) en wie je bent geworden. Ik laat Dick een lijst maken van de rollen die hij vervult in zijn leven  en welke hem goed afgaan en welke niet. Waar heeft dat mee te maken? Hij ontdekt hoe hard hij heeft gewerkt om te voldoen aan de verwachtingen, maar voelt zich klein en onzeker als ik vraag waarom hij niet los wil komen van de druk van zijn omgeving om te presteren. Daar zitten mannelijke en vrouwelijke kanten aan. Doordat in de gesprekken zijn zelfkennis groeit, vindt Dick een kracht die zegt ‘volg je hart’. Dat kost moeite, want echt ‘voelen’ is nieuw, maar hij weet diep van binnen dat daar het antwoord zit om zijn werkelijke bestemming te vinden. Hij besluit een sabbatical van een paar maanden te nemen en zijn vrouw en kinderen mee te nemen naar de plek waar hij is opgegroeid. Hij vertrouwt erop dat hij dan tot een nieuwe keuze komt.

---

 

Beginsituatie voor een biografisch traject:
Marjan, 32 jaar, woont sinds een half jaar samen met vriend, werkt bij een verzekeringsmaatschappij als juridisch medewerkster. Marjan zit thuis in de ziektewet. Ze is steeds zo moe, haalt nergens meer energie uit, heeft om de paar maanden een blaasontsteking. Ze is het zat, om altijd maar de mond gesnoerd te worden.
Haar vriendin zegt dat het goed is om de tijd te nemen en eens met iemand te gaan praten. Ze heeft er last van dat er in haar huis een gezellig rommeltje is vol met (2de hands) spullen en dat het haar niet lukt op te ruimen. Trouwens ze heeft geen geld voor nieuwe spullen en haar vriend vindt uitgaan belangrijker.
Vraag: Waarom kan ik niet voor mezelf opkomen, waarom heb ik die kracht niet?
Gereageerd op een folder die ze in de bibliotheek zag liggen.

De gesprekken:
Ik begin met Marjan te vragen haar dagelijkse bezigheden in uur en tijd te zetten en dan de gevoelens die daarbij horen een kleur te geven. Een biografisch traject is heel geschikt om te onderzoeken waar somber, boos, moe vandaan komen. Door herinneringen op te halen waar ze die stemmingen eerder had en waar dat mee te maken had, komt ze er achter dat ze haar eigen grenzen niet goed kent en dat die boosheid er al veel langer zit.
Samen besluiten we dat het belangrijk is om de keuzes in haar leven op een rij te zetten en te bekijken wat Marjan zelf heeft bijgedragen dat die keuzes zo gemaakt zijn. Welk aspect van Marjans karakter speelde een rol bij die keuzes, en waarom is haar ik niet altijd sterk genoeg om nee te zeggen. Schuld en schaamtegevoelens komen dan om de hoek kijken. Ik help Marjan om te zien dat zij als kind een wereld nodig had die veilig, goed en waar is en dat haar volwassen omgeving dat niet altijd kon geven. Nu ze zelf volwassen is kan ze leren om datgene te doen wat echt bij haar past. Daar is zelfkennis voor nodig. Wat is dat eigenlijk ‘jezelf-zijn’?
Marjan is blij met het inzicht dat ze zich niet hoeft te schamen voor wie ze is. Haar vriend en vriendin nu kan ze vragen haar te steunen om te doen wat zij graag wil.